Wat moet je doen als je kind depressief blijkt te zijn? Uiteraard is het van belang dat je kind zo snel mogelijk geholpen wordt en dus grijp je graag naar de helpende hand van artsen, die jouw kind weer in een zonnetje in huis veranderen. Medicatie zoals Prozac wordt ook in Nederland voorgeschreven.
Dit blijkt uit een artikel dat werd gepubliceerd in Trouw.
"Volgens een nieuwe behandelrichtlijn mogen depressieve kinderen Prozac slikken. Ondanks bewijs dat het aanzet tot zelfmoordgedachten.Bij kinderen en adolescenten met matig ernstige óf ernstige depressie kan Prozac (fluoxetine) worden voorgeschreven. Dit staat in de behandelrichtlijn Addendum Depressie bij Jeugd, die binnenkort verschijnt." Klik hier voor het volledige artikel.
In Nederland slikten in 2007 346 kinderen tussen de 5 en 14 jaar Prozac. Dit terwijl blijkt dat uit de onderzoeken die zijn gedaan, geen positieve uitkomsten zijn gekomen.
Wat is Prozac?
Prozac is hetzelfde als XTC. Er is geen verschil. Het een wordt
verfoeid als een gevaarlijke drug; het ander werd ooit gelanceerd als
het nieuwe wondermiddel tegen kleine en grote depressies.
Geld verdienen met xtc is crimineel; geld verdienen met prozac heet winst maken. Maar in het brein maakt het allemaal niks uit. Beide stoffen doen precies hetzelfde: ze blokkeren een eiwit dat de opname van de neurotransmitter serotonine regelt, waardoor we een gevoel van welbehagen ervaren.
Het enige verschil is dat xtc sneller werkt. Binnen een paar uur. Prozac wordt veel moeilijker door het brein opgenomen. Wie daarvan wil opknappen, moet het wekenlang slikken.
Desiree L. Rover
zegt:
|
... De Belgische apotheker Fernand Haesbrouck heeft een uitstekend boek geschreven over het hersenverval dat wordt veroorzaakt door middelen als prozac en ritalin. Kijk op zijn website, en abonneer je op zijn nieuwsbrief, http://www.haesbrouck.be |
lala
zegt:
|
... Petje af voor Fernand Haesbrouck. Ongelovelijk veel bewondering voor de man die zich zo belangenloos blijft inzetten voor de toekomst van onze kids. |
karin
zegt:
|
... Ik wil niet vervelend zijn, maar ik ben 27 en slik al jaren prozac (fluoxetine, 60mg, 3 tabletten van 20mg) wat absoluut GEEN XTC is!! Wel wordt het langzaam in je lichaam opgenomen, en ook duurd het vaak langer dan 6 weken voor het er weer uit is (als je overstapt bijv.) bij mij werkt dit middel als enige antidepressiva (ik heb er 6 verschillende geprobeerd, die niets deden, of waar ik allergisch op reageerde). Ook heb ik ADHD, en slik ik concerta (na opbouwen met ritalin), en dat gaat goed. Ik ben rustiger, stabieler, en mijn hoofd is rustiger, dat is voor mij het belangrijkste! Als je suicidaal wordt van de onrust in je hoofd, dan slik ik liever pillen. Overigens ben ik anti-drugs. (reguliere drugs zeg maar) |
Melien
zegt:
|
... Onze dochter was 6(!) toen ze depressief was. Oorzaak: bovengemiddeld intelligent en dyslectisch, wat wij toen nog niet wisten. Voordat ze naar het eerste leerjaar ging wist ze en zei ze ons al; 'ik kan niet lezen en schrijven'. In het eerste leerjaar ging het al snel niet goed. Ook sociaal kwam ze in een moeilijke situatie. We hebben haar laten testen en de heer in kwestie liet weinig van haar over. Volgens hem had ze vanalles, moest direct van school en naar bijzonder onderwijs. Haar logopediste was bij dat gesprek en zei in tranen dat dat niet mocht gebeuren omdat ze onze dochter daar veel te slim voor vond. Dat vonden wij ook en hebben zijn advies dan ook niet geheel opgevolgd. Wel hebben we haar gelijk naar huis meegenomen met goedkeuring van de school. Met een wit gezichtje lag ze op de bank en barstte vaak in tranen uit. Als ze iets liet vallen riep ze; 'dat kan ik ook al niet'! Ze vond niets meer leuk. Er is werkelijk niet 1 moment geweest dat wij medicatie overwogen. Heel veel aandacht en creatieve hulp was onze keuze. Als moeder (en vader) heb je zoveel verdriet van zo'n klein ongelukkig meisje. Wij hebben haar veel aandacht gegeven en gezegd dat we een oplossing voor haar zouden vinden. Veel vertrouwen gegeven. Alles beslissingen gingen in (kinder)overleg met haar. We vonden een school die haar problematiek aan kon. Toen ze daar eenmaal was duurde het 2 weken voordat ze zich beter ging voelen. Na enkele testings waardoor de begaafdheid en dyslexie heel duidelijk werden hebben we daar met haar over gesproken. Ze dacht eerst dat ze 'ziek' was maar door haar mee te nemen naar en te laten praten met mensen die hetzelfde hebben was ze ook snel van die gedachte af. Toch hebben we haar ook activiteiten laten doen om van haar onzekerheid af te komen. Nu is ze weer ons vrolijke meisje wat schrijft en leest op haar manier. Volgend jaar kan ze terug naar haar 'oude' school en dat maakt haar heel blij en trots. Het is een lange, verdrietige en bij tijden frustrerende weg geweest maar met veel aandacht, liefde, openheid en inzet is ze er doorheen gekomen ZONDER MEDICATIE! Zelf heb ik al heel lang een serotonine tekort. Jarenlang zat ik op medicatie waar ik van af moest kicken inclusief hartkloppingen, midden in de nacht in koude baden zitten etc. Ik weet dat het 'troep' is die helaas soms noodzakelijk is. Jarenlang heb ik niets geslikte en probeerde op andere manieren 'stabiel' te blijven. Dit was moeizaam vanwege de 'scherpe kantjes' die je soms overmatig emotioneel maken. Met mijn huidige huisarts heb ik goed kunnen overleggen en aangegeven geen zware 'troep' meer te willen. Na wat zoeken zijn we op een perfect zacht middel gekomen. Vanuit mijn eigen ervaring wilde ik mijn dochter absoluut niet aan de medicatie hebben en gelukkig heb ik gelijk gekregen! Artsen hebben per definitie niet altijd gelijk. Natuurlijk zijn er gevallen waarbij de kinderen wel gebaat zijn bij een vorm van medicatie maar als ouder moet je goed weten (inlezen) wat het betekent. Vragen naar een alternatief staat altijd vrij! |
Een duidelijk overzicht van alle artikelen, die wij hebben geplaatst vindt u